Dolina Kwidzyńska

Dolina Kwidzyńska stanowi mezoregion wchodzący w skład makroregionu- Doliny Dolnej Wisły, który z kolei jest częścią podprowincji- Pojezierza Południowobałtyckiego.

Mezoregion obejmuje wąski pas szerokości od kilku do kilkunastu kilometrów i długości ok. 40 km, położony na lewym i prawym brzegu Wisły. Od północy, na wysokości wsi Piekło, gdzie dawniej Wisła rozgałęziała się na Wisłę Leniwkę i Nogat, pofałdowany teren przechodzi w płaską równinę, wyznaczając granicę z Żuławami. Dolina od południa graniczy z Kotliną Grudziądzką, od wschodu z Pojezierzem Dzierzgońsko-Morąskim i Pojezierzem Łasińskim, a od zachodu z Pojezierzem Starogardzkim i Borami Tucholskimi. Główne miasta: Gniew od zachodu (na lewym brzegu Wisły) i Kwidzyn od wschodu, położone są na otaczających dolinę wysoczyznach. Dolina Kwidzyńska swą nazwę wzięła od nazwy miasta Kwidzyn, którego głównym zabytkiem jest średniowieczny zespół zamkowo-katedralny, złożony z zamku kapituły pomezańskiej i katedry pw. św. Jana Ewangelisty.

Pomiędzy Kwidzynem a Białą Górą, gdzie znajduje się wyjątkowa w skali regionu budowla hydrotechniczna, równolegle do Wisły płynie rzeka Liwa. Ciek wodny, o całkowitej długości ponad 110 km wypływa z jeziora Piotrkowskiego na Równinie Iławskiej i uchodzi do rzeki Nogat. Największym dopływem Liwy jest Kanał Palemona.

Na obszarze Doliny Kwidzyńskiej znajdują się florystyczne rezerwaty przyrody: Biała Góra i Kwidzyńskie Ostnice.

Zobacz również: