W strefach wierzb i lip

Marcowe, bezchmurne dni na Żuławach zdarzają się bardzo rzadko i zazwyczaj mają one dodatek nieprzyjemnego wiatru. Planując dzisiejszą wycieczkę, nie było konieczności brania go pod uwagę. Aby jak najlepiej poczuć klimat Żuław, na rowerową sobotę wybrałem wschodnie tereny regionu, bo gdzie jak nie na Żuławach Elbląskim, czy Małych Żuławach spotkamy pasącego się konika wśród tylu wierzb. Można rzec, że wschodnia część Żuław to jedna wielka strefa wierzb, z której wyszukuje się te najbardziej fotogeniczne.

Pierwotna trasa z Elbląga do Malborka w trakcie przejazdu została nieco zmodyfikowana poprzez wyeliminowanie Rachowa i Kępniewa na rzecz Zwierzeńskiego Pola i Rozgartu. Były też fragmenty polnych dróg, którymi przemierzałem po raz pierwszy.

W pierwszej części trasy, niczym jak kościół w Lichnowach, z każdej strony dominowała czynna świątynia w Jeziorze. W miejscowości tej odwiedziłem cmentarz i dawny dom modlitwy mennonitów, a w Żurawcu cmentarz, który od jakiegoś czasu jest zaopiekowany i można na nim poruszać się z dużą swobodą. Na trasie znalazły się również: cmentarz i dawny kościół mennonicki w Rozgarcie, 2 domy podcieniowe w Rozgarcie i jeden w Kleciu oraz kościół w Krzyżanowie.

Zobacz również

• 15.03.2025. Zimowo-wiosennie
• 16.02.2025. Pod skarpą i na skarpie

• Żuławy Wiślane – strona główna