Jesienne Igły

Wycieczka opublikowana po 9. latach od tego wydarzenia.

Pochmurno i mokro, z lekkim deszczem z rana to pogoda, jaka przypadła na zaplanowaną wycieczkę w miejsce przygnębiające, lecz wyjątkowe. Ze względu na porę roku i grząski grunt, przez znajomych przygotowane zostały specjalne „buty” foliowe, których zadaniem było przyjmowanie błota i ochrona obuwia właściwego na pewnym, tajemniczym polu. Na środku tego pola miała znajdować się kaplica.

Miejsce, do którego trafić nie jest łatwo, miejsce o smutnej historii, z zawalonym, XIX-wiecznym, zniszczonym grobowcem, bez dachu i stropu krypty, bez metalowych elementów (belek stropowych), które obiekt ten trzymały. Grobowiec o bogatej dekoracji, którą zdążyliśmy jeszcze utrwalić.

W Gazecie Malborskiej, która prawdopodobnie ukazała się w 1997 r., znalazł miejsce artykuł o tym miejscu. Jego autorzy opisują w nim stan zdewastowanej, zarośniętej kaplicy z resztkami cynowanych trumien, obok których znajdują się porozrzucane ludzkie kości. My zastaliśmy stan taki jak na poniższych zdjęciach.

Zgniła pogoda to oprócz drogi kolejna przeszkoda dla rowerów, czy nawet nóg. Cel jednak był jeden- Igły, czyli przysiółek wsi Jurkowice. Tropy-Igły to zamknięty przystanek osobowy, a dawniej stacja kolejowa w Tropach Sztumskich na nieistniejącej już linii kolejowej nr 222 Malbork-Małdyty, rozebranej w latach 2006–2008. Fragmentem tej linii przejechaliśmy też część naszej wycieczki.

Trasa wyniosła ok. 37 km i prowadziła przez miejscowości: Łoza i Szropy do celu i dalej przez Kalwę, Pietrzwałd, Jurkowice i Dąbrówkę Malborską. Oprócz kaplicy w Igłach mieliśmy okazję przyjrzeć się kościołom w Kalwie i Dąbrówce Malborskiej. W Jurkowicach Pierwszych podeszliśmy pod interesującą budowlę hydrotechniczną- akwedukt, czyli skrzyżowanie dwóch cieków wodnych: Młynówki (Kanału Juranda) i płynącej pod kanałem Jurkowickiej Strugi.

Zobacz również

• 16.03.2013. Samochodem po Żuławach Elbląskich i Pojezierzu Iławskim
• 10.11.2012. Żuławy Elbląskie

• Żuławy Wiślane – strona główna