Naturalny krajobraz Żuław Elbląskich

Pierwszej w tym roku, wspólnej z "Naszymi Żuławami", wycieczce po regionie, towarzyszyła ładna i słoneczna pogoda. Wybór padł na Żuławy Elbląskie, a głównymi aktorkami sobotniego spektaklu były wierzby, jeszcze bezlistne, ale właśnie w takim stanie, o tej porze roku, są one najbardziej urokliwe.

Żuławy Elbląskie od Żuław Malborskich i Żuław Gdańskich wyróżniają się bogactwem krajobrazu naturalnego i to właśnie, między innymi za sprawą tych nieco dziwacznych drzew. Ogławiane, szybko odrastają, a swymi przedziwnymi kształtami odróżniają się od innych drzew, urozmaicając i wzbogacając naturalny krajobraz. Na Żuławach Elbląskich wierzby zadomowiły się w niewyobrażalnej ilości, do której żadna inna część regionu, nie ma szans się zbliżyć. Dodatkowo wierzba jest naturalną pompą wodną, a jedno takie drzewo potrafi "wypić" z gruntu kilkadziesiąt litrów wody w ciągu jednego dnia.

Wycieczkę po Żuławach Elbląskich rozpoczęliśmy z Gronowa Elbląskiego, dojeżdżając do wsi pociągiem. Następnie skierowaliśmy się w stronę Markus, na cmentarz mennonicki. Tam, ze znalezionych nagrobków utworzono małe lapidarium. Nagrobki, które jeszcze w ubiegłym roku "patrzyły" tam, gdzie im się podobało, zostały postawione równo do pionu.

Przez Wiśniewo dojechaliśmy do Dzierzgonki, zwiedzając tam stary cmentarz i dawny, obrotowy most na rzece Dzierzgoń, przyglądając się bliżej mechanizmowi obrotowemu mostu.

Rzeka Dzierzgoń stanowi granicę wsi Dzierzgonka i Nowe Dolno. Zaraz za mostem stoi dom podcieniowy.

Z Nowego Dolna jechaliśmy wzdłuż rzeki Dzierzgoń, a następnie przez kilkaset metrów wzdłuż Kanału Modrego, po czym skręciliśmy w prawo do Rachowa. Tam zwiedziliśmy pozostałości cmentarza mennonickiego. Kolejnym miejscem zatrzymania było Kępniewo. Do cmentarza mennonickiego w Kępniewie prowadzi brukowa aleja obsadzona brzozami.

Przez kolejną część trasy prowadziła nas rzeka Balewka. Z jej wału dobrze widoczny jest kościół w Zwierznie.

Opuszczając na chwilę Żuławy, pod górę wspięliśmy się do miejsca usytuowania kościoła w Jasnej. Zjeżdżając z górki, ponownie znaleźliśmy się na Żuławach. Po dotarciu do drogi Zwierzno-Stalewo skręciliśmy w prawo, by zobaczyć wykoszony cmentarz mennonicki w Złotnicy.

Przez Stalewo, Szaleniec i Kławki dobrnęliśmy do Krzyżanowa. W ubiegłym roku drewniana, wolno stojąca dzwonnica przeszła remont.

Przez Parwark, Klecie i Królewo wróciliśmy po zmroku do Malborka.

Na całej trasie z Gronowa Elbląskiego do Malborka towarzyszył nam piękny, naturalny, żuławski krajobraz, któremu poniżej poświęciłem oddzielną część.

Zobacz również

• 19.04.2015. Pętla: Malbork - Szymankowo - Stara Kościelnica - Malbork
• 03.04.2015. Krajoznawczo po Żuławach

• Żuławy Wiślane – strona główna